Warsztaty badawcze doktorantów – między uwiedzeniem metodologicznym a krytyką

Wpisana z założenia w tę publikację eklektyczność będąca implikacją zarówno bogactwa refleksji autorów artykułów, jak i różnorodności metod i tematyk projektów badawczych, sprawia że może ona, w naszym przekonaniu, okazać się użyteczna, dla różnych grup odbiorców. Po pierwsze, mogą to być osoby, przed którymi stoi wyzwanie konceptualizacji swoich badań przed otwarciem przewodu doktorskiego […]. Monografia kierowana jest ponadto do doktorantów, którzy przeprowadzili już badania. […] Mamy również nadzieję, że wartość tej książki odnieść można do integrowania środowiska młodych wiekiem i stażem polskich badaczy, a także budowania w nich gotowości do dzielenia się refleksjami z własnych badań nieograniczającymi się li tylko do prezentacji ich wyników. Kwerenda literatury przedmiotu pokazuje, że tego rodzaju opracowań nadal brakuje. Wreszcie, ośmielamy się wierzyć, że pozycja ta okaże się interesująca dla promotorów oraz promotorów pomocniczych i zainspiruje ich do jeszcze bardziej efektywnej pracy z osobami przygotowującymi pod ich opieką rozprawy doktorskie, a także ich wsparcia w nasyconej trudnościami drodze ku uzyskaniu stopnia naukowego doktora. Ze Wstępu Publikowanie prac doktorantów i niedawno wypromowanych doktorów, zwłaszcza tych, które są oparte na podejmowanych przez nich badaniach, jest ze wszech miar uzasad¬nione. Spełnia przede wszystkim warunek uczenia się przez działanie; w pracy naukowej właśnie taki rodzaj uczenia się umożliwia osiągnięcia. Jest jednak oczywiste, że przygo¬towywane przez młodych adeptów nauki artykuły i komuni¬katy z badań muszą spełniać wszystkie kryteria brane pod uwagę przy kwalifikowaniu teks¬tów do druku. W innym razie sukces związany z opublikowaniem tekstu byłby tylko pozorny, a jakość zbyt pochopnie i li¬beralnie wydanej pracy zbiorowej okazałaby się wątpliwa. Z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Mirosława J. Szymańskiego